Het hoeft niet allemaal hapklaar geserveerd te worden. Je hebt ook muziek die de luisteraar uitnodigt om te luisteren en na elke draaibeurt iets meer van haar geheimen prijsgeeft. Muziek die je niet meteen kan vatten maar waarvan je intuïtief voelt dat je samen een mooie weg kan afleggen op voorwaarde dat je er ook tijd voor neemt.

‘Shh.’, het debuut van ALONG A LINE, is zo’n plaat. Dertien songs lang kom je in een heel eigen muzikale wereld terecht van de jonge singer-songwriter Aline Goffin, jazzfluitist en arrangeur Stefan Bracaval en sound designer Bart Celis.

Het trio heeft er voor gezorgd dat dit debuut platgetreden paden vermijdt waarin pure popmuziek vol heldere melodieën hetzelfde bed deelt met jazz (‘North Pole’, ‘Hurricanes’) of dansbaar minimalistisch klassiek waarin zelfs wat eighties new wave verwerkt zit (‘Collector’, ‘Voices’). Verdwalen in een labyrint van verlangen doe je dan weer best met ‘Masquerade’ als soundtrack terwijl een gezonde, afgewogen portie dramatiek (‘Impossible’) een mogelijke uitweg aanbiedt. Noorse verfijning met raakvlakken naar Björk hoor je in het wonderlijke en kwetsbare ‘Home’, maar op het einde van de rit verstrengelen al deze stijlen zich tot één lichaam met een zeer eigen DNA.

“ALONG A LINE is huiskamerpop die danst op de grenzen van hedendaags klassiek en tegendraadse folkpop zonder zijn eigen gezicht te verliezen.” (Indiestyle)

Frontvrouw Aline Goffin (°1989) was amper vier toen ze cello begon te spelen. Zes jaar later debuteerde ze op het podium naast de Tsjechische violiste en zangeres Iva Bittova. Extra ervaring deed ze op bij Muziektheater Transparant en Zonzo Compagnie terwijl ze haar stem leende aan succesvolle animatiefilms waaronder ‘Frozen’ en ‘Alice In Wonderland’. O.a. Wigbert en An Pierlé vroegen haar als backing vocaliste op plaat of op het podium.

Op ‘Shh.’ hoor je geen piano en ook naar gitaren is het tevergeefs zoeken. De vrij unieke uitgemeten klankkleur krijg je door een ensemble van o.a. viool, altviool, cello, dwarsfluit, klarinet, trompet en drums. Voor de verrassende arrangementen tekende Stefan Bracaval (o.a. Raymond, Brussels Jazz Orchestra en Hooverphonic) en je hoort duidelijk – net als bij het kerntrio – een gedegen en geschoolde liefde voor jazz, klassiek en hedendaagse muziek.

Heel wat aandacht ging er ook naar de klank van ‘Shh’. Sound designer Bart Celis (o.a. Rosas, Graindelavoix) is de man achter de organische maar toch uitdagende sound van een debuut waar lang is over nagedacht en met liefde aan gewerkt werd.

Maak kennis met het album via de clip van Impossible https://www.youtube.com/watch?v=55zSzNt4uWY

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Meer over