“Als deze song mensen boos maakt, hoop ik vooral dat ze zich afvragen waarom.”
Met de nieuwe single Entre mes jambes... stelt de Belgische artiest Fallenium een fundamentele vraag die verder reikt dan muziek alleen: hoe gelijk zijn we werkelijk zolang we mensen blijven indelen en beoordelen op basis van geslacht? En kan er ooit sprake zijn van echte gelijkwaardigheid zolang respect verschilt naargelang iemand als man of vrouw wordt gezien?
Entre mes jambes... is geen provocatie om te choqueren, maar een doordachte, filosofische en cinematografische popsong die de maatschappelijke omgang met gender en identiteit in vraag stelt. De titel klinkt scherp, maar de boodschap is helder: zolang we blijven denken in man of vrouw, blijft echte gelijkheid onbereikbaar.
De centrale zin van het nummer — “Entre mes jambes, y’a mon cerveau” (vertaald: Tussen mijn benen zit mijn verstand) — vat die gedachte samen. Niet het lichaam, maar het denken zou leidend moeten zijn. “Als ik mensen een beetje ongemakkelijk maak met mijn liedje, heb ik mijn werk gedaan,” zegt Fallenium. “Niet omdat ik wil provoceren, maar omdat echte groei bijna altijd begint met ongemak.”
STREAM HIER "ENTRE MES JAMBES..."
Ontstaan uit een gesprek dat bleef hangen
De song ontstond na een gesprek dat Fallenium had met een koppel dat al meer dan vijftig jaar samen was. Tijdens dat gesprek gaven zij aan dat hun relatie zou eindigen mocht één van hen ooit van geslacht veranderen.
“Dat vond ik onthutsend,” vertelt Fallenium. “Je deelt een leven, liefde, verdriet en herinneringen… en toch zou dat allemaal wegvallen door een lichamelijke verandering? Dat zette me aan het denken over hoe diep onze ideeën over gender en geslacht verankerd zitten.”
Die reflectie mondde uit in een nummer dat niet beschuldigt, maar bevraagt. De slotzin van het lied laat weinig ruimte voor gemakzucht: ‘Entre mes jambes, c’est tout c’qu’il te faut pour te faire chaud?’ (Is wat er tussen mijn benen zit écht alles wat je nodig hebt om opgewonden te raken?)
Geen pamflet, wel een spiegel
Fallenium benadrukt dat Entre mes jambes… geen aanval is op mannen of vrouwen, maar op een systeem dat mensen voortdurend reduceert tot labels en geen ruimte laat voor interseks en non-binaire personen.
“Ik heb het altijd vreemd gevonden dat we doen alsof geslachtsdelen iets zijn dat absoluut verborgen moet blijven in de publieke ruimte, terwijl de sociale druk tegelijk enorm hoog is om je zó te gedragen en te kleden dat iedereen meteen denkt te weten wat je tussen je benen hebt zitten. Dat is toch een vorm van hypocrisie.”
Tegelijk benadrukt Fallenium dat het niet gaat om provocatie of grenzen verleggen om het verleggen zelf. “Ik pleit er niet voor om morgen naakt over straat te lopen,” zegt Fallenium. “Ik pleit ervoor om te stoppen met die dwang om mensen onmiddellijk te willen labelen als ‘meneer’ of ‘mevrouw’. Laat mensen zelf bepalen wie ze zijn. Het is niet aan ons om te analyseren, te speculeren of te beslissen wat een wildvreemde tussen de benen heeft zitten.”
Een breder maatschappelijk vraagstuk
De thematiek van Entre mes jambes… sluit aan bij bredere maatschappelijke discussies over gender en veiligheid. Onderzoek toont aan dat stereotypen en vastgeroeste genderrollen een directe invloed hebben op ongelijkheid en geweld. UN Women (2023) stelt dat wereldwijd meer dan één op drie vrouwen zich onveilig voelt in publieke ruimtes. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wijst erop dat traditionele gendernormen rechtstreeks bijdragen aan seksueel grensoverschrijdend gedrag. En onderzoek van de Universiteit van Cambridge (2021) toont aan dat hoe sterker mensen denken in “mannelijk” en “vrouwelijk” gedrag, hoe groter de tolerantie voor agressie en machtsmisbruik.
Volgens Fallenium raakt het nummer aan bredere vragen over hoe we vandaag naar gender en gedrag kijken. “We groeien allemaal op met bepaalde verwachtingen over hoe iemand zich hoort te gedragen,” zegt Fallenium. “Misschien zouden we minder bezig moeten zijn met controleren of beschermen, en meer met wederzijds respect en verantwoordelijkheid. Dat gesprek voeren we nog te weinig — en precies daar wil dit nummer ruimte voor maken.”
Muziek als ruimte voor twijfel
Ondanks de zware thematiek blijft Entre mes jambes… een toegankelijke cinematografische popsong, gedragen door melodie en emotie. Geen slogans, geen opgeheven vingertje — maar een uitnodiging om stil te staan bij wat we vanzelfsprekend vinden. “Ik wil niemand overtuigen,” besluit Fallenium. “Dat kan ik niet. Ik wil alleen dat mensen zich afvragen waarom ze denken wat ze denken.”