Sevens brengt je in beweging op zijn debuut-EP. Hij vertelt zijn levensverhaal op een manier dat enkel hij kan, eerlijk en poëtisch. Er heerst een melancholische sfeer doorheen de EP die toch heel warm aanvoelt. Doordat Sevens alles zelf heeft geproduceerd, stond hij nog nooit zo dicht bij zijn muziek en dat hoor je. Het voelt oprecht aan alsof zijn hart en ziel in de nummers zitten verweven. Sevens zijn zwoele bariton stem in combinatie met laid-back beats spelen hier dan ook een grote rol in. Met de hulp van David Poltrock, die de keys en strings heeft ingespeeld, zijn de nummers voorzien van prachtige harmonieën. Combineer dit dan met de uitmuntende mix- en master-skills van Staf Verbeeck en je hebt een prachtig geheel dat resulteert in de EP “Poetry In Motion”.

Het concept is dat je een tape van Sevens zijn leven insteekt in een televisie; dit hoor je op de eerste seconden van “Blue” en de laatste van “7”.

De manier waarop de muziek in elkaar zit zorgt er dan ook voor dat je er visueel iets bij kan inbeelden, al de emoties en tegenslagen die Sevens heeft verduurd, hoor je terug in de muziek. De eerste 3 nummers zijn wat rustiger en dan komt het 4e nummer “Boys Don’t Cry” die de EP doet kantelen, waardoor de laatste 3 nummers wat steviger zijn.

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Meer over