Rich Kids On Steroids — het Belgische synthpoppunkduo dat niemand om hulp heeft gevraagd — laat opnieuw van zich horen met "She's So Cynical", een single die klinkt als een teleurgestelde handdruk op een netwerkevenement.
Arlo Niks (zang) en Barry von Bütenthal (synths) bezingen dit keer een vrouw die Sun Tzu citeert op feestjes, Machiavelli aanhaalt als gesprekspartner en haar principes wisselt zoals anderen van jas. Pragmatisch? Fanatiek? Radicaal? Tactisch? Ja. Allemaal tegelijk. En met overtuiging.
"She's So Cynical" is een ode aan het opportunisme. Aan het soort mens dat nooit van mening verandert maar “evolueert”. Die niet van een zinkend schip springt maar “herpositioneert”. En die oude vrienden niet dumpt maar “decommissioneert”. We kennen ze allemaal. We zijn ze misschien zelf een beetje.
Muzikaal gaan Rich Kids On Steroids verder waar ze gebleven waren: koele monosynths, strakke minimalistische beats en een zanger die klinkt alsof hij z’n eigen ongeloof probeert bij te houden. Niks AI, alles is the real shit. Op retrohoes staart een pop-art femme fatale met cocktail en sigaret je aan in pure film noir stijl. De vlammen op de achtergrond? Dat zijn haar vorige standpunten.
De vergelijkingen met Suicide en Soft Cell zijn niet onterecht — maar Rich Kids On Steroids voegen er iets aan toe dat moeilijk te benoemen is en dat ze zelf ook liever niet benoemen. Koude electronica met een warm cynisme, of omgekeerd.
Na hun debuut-EP lieten de heren even op zich wachten. Niet uit luiheid, maar uit strategische herpositionering — om in de geest van de single te blijven. Nu zijn ze er weer, met meer cynisme, meer synths en nog altijd geen berouw.
Over Rich Kids On Steroids
Gents duo, actief sinds eind 2024. Minimalistische synthpoppunk voor mensen die te moe zijn voor optimisme. Geruchten over een connectie met de punkrockers van The Sonic Redemption circuleren. De betrokkenen reageren niet. Dat zegt waarschijnlijk genoeg.