Toch even bekomen van de eerste dag Rock Am Ring. Wat een dag en wat een avond en vandaag wordt het minstens even goed. Vandaag zal ik mijn tijd voornamelijk doorbrengen bij de Beck’s Crater stage. Hier zal de nieuwe sensatie uit Mongolië, The Hu, de tweede festival dag openen. Allen daarheen voor traditionele Mongoolse muziek gemengd met metal, Hunnu rock. Nog voor de band tevoorschijn kwam, begonnen kleine groepjes hun naam te scanderen. Kleine groepjes werden grote groepen en de grote groepen werden het ganse publiek. The Hu, wiens eerste cd op 13 september 2019 zal uitkomen, wist het publiek volledig met zich mee te trekken. Van deze Mongoolse band zullen we zeker nog veel van horen. Ik reserveer mijn ticket voor hun eerste volledige concert nu al.

The Fever 333 is de eerste suggestie van een vriend voor vandaag. Lekker moedig door The Hu begeef ik me meer naar voor toe. Net zoals ik blind naar mijn ondergang ging, komt Jason A. Butler, met een zak over zijn hoofd, het podium op. Je voelt de spanning stijgen tot de eerste woorden zijn lippen verlaten, de fans barsten los, het feestje is begonnen. Links, recht, naar voor en naar achter werd ik gesmeten door de wilde fans van deze 3 losgeslagen Amerikanen. Na het 2de nummer van hun playlist “We’re coming in” was dit ik al gewoon en liet ik me meegaan met de stroming en heb dan van elk moment genoten. Dit smaakt naar meer.

Tijd voor een kleine wandeling rond het terrein om daarna de cirkel rond te maken voor een sessie met Trivium. Ondertussen bestaat de band al 20 jaar en geven nog geen teken van te stoppen. Toch even wat vroeger doorgaan voor een snackje. Hierna even gaan aanschuiven voor een kans op een prijs van Zippo en hier kwam de Duitse gastvrijheid naar boven en heb ik (ondanks de taalbarrière) toch een vriendje gemaakt.

Met de babbel de tijd uit het oog verloren en snel naar de Vulcano stage voor Dropkick Murphys. Deze band uit Boston leek direct met zijn toppers te beginnen waaronder “The Boys are Back” en “Johnny I hardly knew ya”. Meer hadden de toeschouwers niet nodig om het feestje te beginnen en wat een feestje is het geworden. Voor mij hebben ze het optreden op de Lokerse Feesten van 2018 zeker overtroffen.

Volgende op de lijst Sabaton, als een kanon begint deze indrukwekkende performance. Met één van de meest thematische podia van dit weekend. Het is moeilijk stil te staan als ze met één van hun hits openen “Ghost Division”. Als één van de liederen van op mijn playlist om te sporten viel ik de drang om me helemaal te geven en ik geef er dan ook aan toe. En toch miste ik iets toen de lichten doofden. Daar is het dan als eerste van de toegiften “Primo Victoria” gevolgd door “Swedish Pagans” en “To Hell and Back”. De teleurgesteldheid van de fans was groot toen deze grote mannen het podium verlieten. Ondertussen kwamen van de andere kant van het terrein de fans van Slayer langzaam tevoorschijn.

Het begin koud te worden op het plateau wanneer we na Sabaton opnieuw verwarmd worden met een pyro-show van Slayer. Hun positie als één van the Big Four (waaronder Metallica, Anthrax en Megadeth) is nog altijd veilig. Ze hebben mee de trash-metal gedefinieerd en blijven hiervan een goed voorbeeld. (Danny Vanhoutte)

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Meer over