‘Erover’, Davids vierde volavondshow, houdt opnieuw een vinger aan de pols van wat er nu leeft en is bovendien een logisch vervolg op ‘En Dan’. Daarin brak hij nog een lans voor de persoonlijke vrijheid, maar tegenwoordig beseft hij dat er grenzen zijn. We leven in het vrije Westen. Waar alles kan en alles mag. Alles? Niet echt. Er zijn grenzen. Die zijn wel open, maar niet voor discussie. U mag veel, maar dat is volledig uw eigen verantwoordelijkheid. Volgt u nog?

Onze Frontview reporter volgde wel David zijn voetsporen in het café van de Vooruit in Gent. De goedlachse comedian was op dat moment op zoek naar een ideale plek voor het interview. Alleszins niet aan de legendarische klapdeuren van de Vooruit die tochten als geen ander. “De tocht alleen al en de televisie op het aanrecht leiden met teveel af” aldus David. Misschien een verklaring waarom comedy podia ook zo leeg lijken....

Ik citeer even Nigel Williams: “Comedy is verdorie keihard werken terwijl anderen languit genieten.”

Ik heb mezelf die vraag onlangs ook gesteld. Ik dacht bij mezelf, in feite gaat me dat nog wel goed af. Ik doe nog niet genoeg moeite, dacht ik. Het is het enige wat ik écht goed kan en ik denk dat heel wat comedians van nature uit lui zijn. Misschien een idee om dit artikel te betitelen “Comedians zijn van nature uit LUI!” Er kruipt wel heel wat tijd in, in het schrijven en structureren. Maar eens ge op dat podium staat, is het gewoon leuk.

Ondertussen al heel wat ervaring opgebouwd.

Gestart in 2001 en de ervaring leert je al bij het schrijven, wat zal aanslaan of wat echt niet zal marcheren.

Wat zijn de kernwaarden van geslaagde comedy?

Vooral de inhoud is ne belangrijke. Ik hou wel van die herkenbare situaties, persoonlijke verhalen. De mensen reageren van ‘ik heb dat ook en ik snap wat je bedoelt’. En vooral eerlijke dingen, zonder al te veel gêne en schaamte. Vertellen over persoonlijke dingen, over uw twijfels , waardoor de mensen zich ook opener gaan opstellen.

Veel herkenbare dingen liggen massaal voor het grijpen, zoals in dit café, maar hoe slaagt u erin om de humoristisch getinte dingen er juist uit te filteren?

Soms zit ik voor mijn pc en wil ik een mop schrijven, maar het gaat niet , want ik zit met mijn gedachten bij die syfon in de badkamer die verstopt is. En in feite is het over die syfon dat ik moet beginnen schrijven. Zo’n dingen die in uw hoofd blijven hangen, zijn ook de dingen die bij andere mensen in hun hoofd zijn blijven hangen. Dat moet ge kunnen erkennen en kunnen pinpointen. Situaties die u iets doen, doen blijkbaar andere mensen ook iets.

In de nieuwe show ‘Erover’ komt relatietherapie aan bod, over de twijfels in een relatie die je hebt. Als je daar open over vertelt, dan is het ontwapenend voor de mensen. Dat is de ware stand-up comedy. Stand-up is niet gaan rechtstaan, maar het gaat over eerlijkheid. A stand-up guy staat voor iets.

Voor de modale burger is een stand-up comedian altijd iemand die gaat rechtstaan op een barkruk en uit het niets een grap maakt.

Maar je kan ook in een rolstoel zitten hé!

Muzikanten worden beïnvloed door collega’s, hoe zit het in de comedy wereld?

Ik keek bewust niet naar andere comedians, omdat ik bang was om ook maar iets over te nemen, maar nu uit interesse doe ik het wel. De comedians die ik het meest appreciëer zijn Amerikanen of Engelsen zoals Louis C.K., Bill Burr, Dave Chapelle. Het zijn comedians die eerlijk vertellen. Ik doe zelf aan comedy omdat ik het zelf leuk vind.

Ongetwijfeld zijn er voor u ook herkenbare zaken als comedians optreden?

Soms weet je ook hoe een bepaalde joke ontstaan is, omdat ze het op een bepaalde manier brengen. Ik luisterde zonet in de auto naar Louis C.K. en je weet dat hij vanaf het begin een bepaald thema aansnijdt , en je voelt aan wat hij voor de rest gaat vertellen. Als comedian beschouw je het vanuit een technische invalshoek , zoals filmmakers naar een film kijken. Dus dat wil zeggen dat ik niet meer normaal naar comedy kan zien. (lacht)

In je nieuwe show ‘ Erover’ ga je op zoek naar waar de grenzen liggen.

Ik heb het over de wereld waarin we leven. Ik ben opgegroeid in een jongensschool in West-Vlaanderen met alléén maar witte mannekes, maar de wereld is vol met alle soorten mensen van verschillende kleur en religie. En hoe ga je daarmee om? Iedereen heeft zijn eigen grenzen, kijk maar naar de #metoo hetze.... Al die mannen die denken van ‘waar ligt de grens?’ Ze denken: ”Wacht,ik zal eens een sms sturen!” Het gaat over: hoe voel je aan iemand waar de grens ligt?

En het voorprogramma, ook comedy?

Het is een vrouw Zoe Bizoe die Burlesque brengt, met zo van die tsjoepen hé. En dat marcheert vrij goed. Ze doet aan een zeer vrouwelijke vorm van humor , ze gebruikt haar lichaam, haar sensualiteit. Het heeft iets krachtigs. De mensen zijn al goed opgewarmd tegen dat het aan mij is! (lacht) Ik wou eens iets anders dan een stand-up comedian in het voorprogramma. Ofwel is hij te goed, en dat is nie goe! Ofwel heeft hij dezelfde thema’s, wat dan ook niet goed is. Of het is iemand die onzeker is. En nu is het een totaal ander concept.

Hoe komt een pril idee uiteindelijk afgewerkt terecht in de show?

Als ik een idee heb, schrijf ik dit onmiddellijk op , soms maar één kernwoord. Ik gebruik hiervoor Post-it’jes. Dan begin ik na te denken, en volgens mij denkt mijn vrouw dan dat ik niets aan het doen ben. Ik kom graag onder de mensen en ik pik dan eens iets op, en dat komt allemaal op die nota’s. Het wordt een verzameling ideeën en plots zie je daar een rode draad in. Dat wordt dan het thema van de show, omdat ge op één of andere manier met dezelfde dingen in uw hoofd zit. Dan schijf ik alles uit zoals ik het wil vertellen. Ik knip alle nota’s en plak dat met plakband aan elkaar! (lacht) Dan krijg ik zo’n rol papier zoals in de Middeleeuwen. Als ik dan begin te spelen, dan komen daar nog bedenkingen of aanpassingen bij met een stylo.

Waar repeteer je de nieuwe show?

Als ik met de auto naar de show rijdt, zit ik mijn tekst nog eens op te zeggen. Het is ook maar pas als je het speelt, dat je beseft waar de pijnpunten liggen. Soms nog net voor je opkomt, realiseer je dat iets niet gaat werken en vertel je het toch niet, op papier zie je zoiets niet.

Wordt er nagedacht over het gebruik van attributen, het visuele? Urbanus maakt graag gebruik van een goedgevulde kist met extravagante voorwerpen.

Mimiek en uitbeelding ondersteunen heel vaak het verhaal. Het maakt de uitvoering nog beter. Maar in mijn beginjaren had ik ook een valieske mee, oh dat waren toen slechte moppen. Misschien was het voor die tijd wel ok, maar ik durfde toen mezelf niet zijn. Een bril zonder glazen, het trouwkostuum van mijn vader, een krop sla. De krop sla was dan mijn vriendin die alles opkropte! De focus lag op woordspelingen. Nu is het meer een verhaal dat ik breng, geen klassieke stand-up punch lines meer. Het verhalen vertellen is nog niet volledig doorgebroken, dat heb ik onlangs tijdens een optreden in Brussel nog gemerkt.

Beschrijf eens de weg naar het podium?

Ik word dan héél stil. Je wil niet in een kleedkamer zitten met verschillende comedians tesamen, voordat ze moeten optreden, het is een bende idioten die zo dwaas mogelijk trachten te doen. Maar als je alleen bent, word je stil, en alle tekst gaat dan op zeer korte tijd nog eens door mijn hoofd. Je probeert uw eerste woorden te vinden om de rest van uw show aan te koppelen. Eens de eerste woorden gezegd, de eerste lach, dan is de trein vertrokken.

In welke categorie van stand up comedians plaatst u zichzelf?

Ik breng observatorisch herkenbare humor. Het is moeilijk om van uzelf te weten wat de stijl is. Ik doe het zoals ik het voel, ik doe maar wat.

Is het sappig dialect een voordeel?

In heel wat kleinere gemeenten in mijn omgeving weet ik dat mensen weigerachtig staan tegenover bijvoorbeeld een Antwerpenaar die komt spelen, maar eigenlijk is dat projectie. De mensen hebben het idee van “die denkt dat die beter is dan ons”, maar dat is niet zo, dat zit in het hoofd van de ontvanger en dat vind ik wel jammer. Ik organiseer elke maand comedy-avonden(Comedy Monday) in Brugge, ook met Antwerpenaren en ik vestig er nooit de aandacht op vanwaar mensen komen en dan is er ook geen probleem. Als ik in West-Vlaanderen speel, doe ik het volledig in het eigen dialect, want het is heel verschillend van Algemeen Nederlands, het brengt je nog dichter bij de mensen. Buiten de provincie probeer ik zo proper mogelijk te spelen. Soms speel je met teveel overgave en besef je , ik moet terug minder Middeleeuws praten. (lacht)

Zo was ik eens te gast op het comedy festival in Utrecht, en had ik samen met een collega wat angst dat ze ons niet zouden verstaan en waren we overgeschakeld op Hollands, en dat trok op niets! Het was zoals ne slechte Hollandse komiek die mij aan het coveren was!(lacht)

Een locatie heeft ongetwijfeld zijn invloed.

Iedere plaats heeft zijn charme. Een cultureel centrum biedt je de ruimte en het comfort om met een decor te werken. In een café is de plaats beperkt, maar is het een zeer intens contact met het publiek, iedere emotie wordt gezien en als het niet goed is , zie je het onmiddellijk aan hun gezicht. Scoutsgroepen creëren ook een specifieke sfeer, want iedereen kent elkaar en iedereen wil eens goed lachen op een event dat soms maar één keer per jaar plaats heeft.

Komt de feedback tot bij u na de show?

Ik verplaats me na de show dikwijls naar de foyer, ik ben immers geen Bono van U2 die onmiddelijk met lijfwachten de zaal verlaat. Mijne auto staat ook op de parking. Wij zijn de B-BV’s , wij komen nog altijd onder de mensen. Wij staan op het podium te vertellen hoe gewoon we zijn, en kunnen dan moeilijk een zonnebril opzetten en wegrijden met een Rolls Royce.

Ambitie op televisioneel vlak?

Spijtig dat Comedy Casino (Canvas)niet meer bestaat, maar ik was wel tevreden met de aandacht in Culture Club, waar ik veel reactie op kreeg. Je voelt op televisie wel een leegte, want veel mensen denken , als het niet op tv komt, bestaat het niet. Panelshows zoals De Slimste Mens bijvoorbeeld, ik weet niet of ik dit nog wel wil doen. De programmakers willen de komiek in een zekere rol duwen, in een weliswaar anders maar saai programma. Ge moet doen alsof dat ge iets uit uw mouw schudt, maar de kaartjes liggen al klaar onder uw neus. Het is een nachtmerrie voor een comedian. Comedians zijn in wezen stille gasten, die aan den toog zitten te observeren. We zijn geen tafelspringers. Film of acteren ligt me daarentegen wel. Ge moet niet doen alsof dat ge uzelf zijt of alsof ge u aan het amuseren zijt. En daar gaat het uiteindelijk over in stand-up comedy, dat er geen façade is. Ik kan niet op een podium dingen vertellen die niet waar zijn, zoals ‘ik heb gestudeerd voor beenhouwer’. Misschien denken de mensen dat ik aan het zeveren ben, maar alles wat ik vertel is waar.

Improvisatie en interactie

Als er iets gebeurt in de zaal , zoals een pint die omvalt, moet je reageren. Ge zijt daar samen met de mensen op dat moment en als je alles negeert, dan lijkt het alsof je daar enkel je act probeert te brengen en niets meer. De façade en wand is er niet. Acteurs wagen soms de stap naar stand-up comedy en soms wil het niet lukken. Ze spelen een rol, met een zekere wand tussen hen en het publiek. Wij proberen authentiek te zijn. We zijn zeer aanwezig en iedere show kan anders zijn. En dat trekt me zo aan.

Sketches spelen, iets waar je toch aan zou willen beginnen?

Waarom niet?! Het is weer een andere discipline. Ik speel dan een bepaalde figuur en daarmee heb ik geen probleem. Het moeten wel goede sketchen zijn. ....met veel kroppen sla! (lacht)

Mis het dus niet, want dit is dé kans om normaal te worden, een cursus 'hoe word ik een bijdragend lid van de samenleving' én een garantie op het wegwerken van uw grensoverschrijdend gedrag. Of toch binnen de grenzen van het mogelijke.

AGENDA

8 Februari - Aalst - CC De Werf – PREMIERE

9 Februari – Meise - GC De Muze

16 Februari – Meulebeke - OC Vondel

17 Februari – Berlare - CC Stroming

21 Februari - Sint-Truiden - CC De Bogaard

22 Februari - Scherpenheuvel-Zichem - GC Den Egger

24 Februari – OC De Wervel - Bellegem

27 Februari – Gent – Minard

1 Maart – Brugge – Stadsschouwburg

2 Maart – Herent - GC De Wildeman

7 Maart – Geel - CC De Werft

8 Maart – Roeselare - CC De Spil

9 Maart – Brecht - GC Jan Van der Noot

16 Maart – Wevelgem - CC Guldenberg

23 Maart – Merksem - CC Merksem

24 Maart – Oosterzele - GC De Kluize

29 Maart – Waregem - CC De Schakel

30 Maart – Waregem - CC De Schakel

26 April – Wilrijk - CC De Kern

27 April – Zaventem - CC De Factorij

3 Mei – Tienen - CC De Kruisboog

13 Mei – Geraardsbergen - CC De Abdij

19 Mei – Wervik - GC ’t Forum

25 Mei – Ieper - Stadsschouwburg

Facebook: https://www.facebook.com/david.galle.33

Instagram: https://www.instagram.com/davidgalle/

Twitter: https://twitter.com/DavidGalleTweet?lang=nl

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Meer over